Zijn eerste concert

Zijn eerste concert

Er kwam een berichtje uit Duitsland met de vraag of ik op een datum ergens in het volgende jaar tijd had om een orgelconcert te komen geven. De stijl van het berichtje deed mij vermoeden dat het afkomstig was van een wat oudere man die groot geworden was in het handgeschreven brieven-tijdperk. Het was niet helemaal duidelijk om wat voor orgel het ging, maar ik ging toch op de uitnodiging in en ik stuurde een berichtje terug dat ik wel wilde komen.

Na weken van radiostilte kreeg ik ineens een pakket met concertfolders en informatie over orgel en kerk van over de grens. Ik had er geen rekening meer mee gehouden, maar gelukkig was de datum nog vrij. Of ik geen Bach wilde spelen, want dat paste niet zo goed op het orgel. Natuurlijk. Tot uw orders.

Met onder andere de Holbergsuite van Grieg,Vallée des danses en natuurlijk Happiness van Wammes op het programma togen echtgenoot en ik naar Duitsland en werden met koffie en taart ontvangen door een ietwat zenuwachtige gastheer – hij bleek inderdaad al ruime tijd gepensioneerd te zijn – die vertelde dat hij voor het eerst van zijn leven een orgelconcert mocht organiseren. Uit alles bleek dat hij dat een spannende aangelegenheid vond. Hij wilde geen seconde van de voorbereidingen missen en toen ik wat bedenkelijk keek omdat ik een bepaalde registercombinatie niet kon vinden dacht hij dat het orgel kapot was en dat het concert niet door kon gaan.

Gelukkig kwam alles goed en na een staande ovatie aan het einde van het concert namen we afscheid van onze gastheer, die tot tranen toe geroerd was. Hij had op een mooi concert gehoopt, maar dat het zó bijzonder was geworden had hij niet verwacht. Wat een voldoening!